Wie zijn wij?

Hallo! ik ben Wendy Weber, 43 jaar en werkzaam bij de Technische Universiteit Eindhoven. Samen met mijn vriendin Lizeth heb ik in februari en maart 2006, bijna vijf weken vrijwilligerswerk gedaan in Tamale, een plaatsje in het noorden van Ghana. Iets wat ik altijd al had willen doen en wat nu ook eindelijk ging gebeuren.

Wendy Weber
Wendy Weber

We zouden les gaan geven op een basisschooltje, maar we wilden ook graag een beetje geld inzamelen om wat schoolspulletjes voor de kinderen te kunnen kopen. Met de grote hulp van een andere vriendin Heleen, maakten we potjes jam, stoofperen en paprika-relish om te verkopen. Wat een geweldig succes was dat! De potjes vlogen over de toonbank en ook werden er spontane donaties gedaan! Bij Hypotheek Visie (vorige werkgever) hadden ze nog een grote verrassing voor me, er werd een kerstveiling georganiseerd en veel collega’s bleken gulle gevers te zijn! Het uiteindelijke resultaat; we konden een donatie doen aan de Stichting Kidz Active van € 2.500,00 (zij bouwen een nieuwe school in Tamale) en we konden nog een flink bedrag meenemen naar Ghana!

Onze tijd in Ghana was werkelijk een geweldige tijd die ik nooit zal vergeten.
Verbazingwekkend wat het relatief kleine bedrag is wat je nodig hebt om een Ghanese basisschool helemaal op te knappen! Voor € 3.500,00 konden we het schooltje voorzien van bijna 400 nieuwe lesboeken, meubilair, muren en konden we alle 168 leerlingen een nieuw uniform geven. Geweldig om te weten dat er nu een schooltje staat waar de kinderen nu ook echt iets kunnen leren! Ontzettend belangrijk, want in arme landen zoals Ghana hebben kinderen nauwelijks kans op een goede toekomst zonder opleiding.

Niet alleen de kinderen met hun blije gezichtjes maar ook de plaatselijke bevolking en hun dankbare zegens voor de ‘kleine’ dingen die we hebben gedaan, hebben een belangrijke plaats in mijn leven ingenomen.

Dit heeft mij uiteindelijk ook doen beslissen de stichting Geldrops Geluk voor Ghana op te richten. Nadat Lizeth dit plan had gehoord was ook zij super enthousiast. Later sloot onze vriendin Jolanda ook aan en samen proberen we nu zoveel mogelijk bestaande schooltjes op te knappen in Tamale!

Mijn naam is Lizeth Koerselman. Ik ben 42 jaar en ik werk als coördinator plaatsingen bij KluppluZ. Ik woon in Geldrop met mijn man Robbie, onze dochters Jascha en Zoë en Tygo de poes.
Van februari tot half maart 2006 zijn Wendy en ik in Ghana geweest, waar we les hebben gegeven op een basisschool in Tamale (Noord Ghana).

Lizeth Koerselman
Lizeth Koerselman

Het is de uitvoering van een wens die misschien door elk meisje op de middelbare school wel eens wordt gekoesterd, maar vaak niet tot uitvoering wordt gebracht.
Dus toen Wendy me haar idee vertelde wilde ik direct met haar mee, om daadwerkelijk dat te doen waarvan ik altijd had gedacht dat het een droom zou blijven!

Wat ons in Tamale meteen opviel, is dat er zo weinig lesmateriaal aanwezig is op de schooltjes. Kinderen hebben per klas slechts de beschikking over een paar boeken voor maar enkele vakken. Voor veel vakken zijn dus helemaal géén boeken aanwezig.

Er zijn geen “grote” bureaus; leraren staan voor de klas of zitten op een kinderbankje. Schoollokalen bestaan uit een stuk beton met een dakje. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Wij waren in de gelukkige positie dat we thuis behoorlijk wat geld hadden opgehaald.
We hebben dus aan den lijve kunnen ervaren hoe gemakkelijk het is om een schooltje zoals hierboven beschreven, op te krikken naar een volwaardige school.
Een school waar alle kinderen voor elk vak hun eigen boek hebben. Leraren zitten op een stoel achter hun eigen bureau. Er zijn klaslokalen, dus mét muren eromheen.

Ik geloof dat deze manier van hulp veel effectiever is dan die paar weken Engelse les die Wendy en ik hebben gegeven. Het is beter om goede randvoorwaarden te creëren waarmee de Ghanese leraren zélf goede lessen kunnen geven.

Weer terug in Nederland bleef het heerlijke gevoel bij ons overheersen dat het zo gemakkelijk bleek te zijn om (met een prima te overzien bedrag) van een armoedig schooltje een volwaardige basisschool te maken. Een échte volwaardige basisschool! En zo gemakkelijk! Waarom zouden we dit goede gevoel niet doortrekken en van onze reis naar Ghana iets structureels maken? Met name Wendy heeft daarbij ook de wens dat ze heel graag om de 1 à 2 jaar naar Ghana terug wil keren om zélf het ingezamelde geld goed te besteden.

Vanuit onze wens om ook na terugkeer uit Ghana iets voor de Ghanezen te kunnen blijven doen is onze stichting ontstaan: ‘Geldrops Geluk voor Ghana’.

Hallo ik ben Jolanda van Lith. Ik ben 42 jaar en geboren en getogen in Geldrop. Nu woon ik samen met Per-Jan (onze website-bouwer) en onze zonen Jesper en Timo in Helmond. Lizeth en Wendy zijn al vele jaren 2 hele goede vriendinnen en ik vond het geweldig dat zij hun droomwens om vrijwilligerswerk te gaan doen in Ghana tot uitvoering hebben gebracht. Nu met de stichting ‘Geldrops Geluk voor Ghana’ wil ook ik mijn steentje bijdragen aan dat geluk voor Ghana. Lizeth en Wendy kunnen uitgebreid en enthousiast vertellen over hun vrijwilligerswerk en ik word automatisch aangestoken om mee te helpen.

Jolanda van Lith
Jolanda van Lith

Van mijn kant, dus geen enthousiaste verhalen, want ik ben er niet geweest, maar wel een overtuiging dat wij met onze stichting door minimale bedragen, grootste verbeteringen kunnen aanbrengen aan de scholen in Ghana.
En ons motto is dan ook:
Je kunt het doen
Je kunt het laten
Je kunt het laten doen

Wendy en Lizeth hebben het gedaan, ik heb het in eerste instantie gelaten, maar jullie kunnen het laten doen. Niet iedereen heeft de tijd en de zin om vrijwilligerswerk te verrichten. Daarom kunnen jullie het laten doen, met een kleine bijdrage zijn wij al geholpen en kunnen wij het doen!

 

Hoi, ik ben Gerjon de Ruiter, geboren in Sint Odiliënberg en ben 44 jaar. Ik woon in Geldrop en ben eigenaar van Hondenuitlaatservice Mazl!

Gerjon de Ruiter
Gerjon de Ruiter

De laatste jaren heb ik tijdens vakanties rondgereisd in een aantal ontwikkelingslanden. Mede door het met eigen ogen zien van echte armoede in deze landen, ben ik bewuster geworden van alles wat ik wel heb en vele anderen niet. Al een tijd wilde ik hier iets mee, maar ik had nog niet gevonden wat voor mij persoonlijk alles had. Vanaf het moment dat ik het artikel van Geldrops Geluk voor Ghana in de Trompetter las, was ik enthousiast over deze stichting en heb ze een tijdje later benaderd. Wendy, Lizeth en Jolanda hebben me met open armen ontvangen en dat maakte het mooier dan ik had gehoopt!

Toen ik ze voor het eerst zag, viel mij al snel op dat persoonlijkheid hoog in het vaandel staat. De benadering naar mensen en bedrijven is heel vrijblijvend. Wij beleven er juist plezier aan als we merken dat mensen het zelf ook fijn vinden om iets te kunnen doen.

In maart 2010 heb ik samen met Wendy een bezoek gebracht aan Tamale en heb ik Habiba ontmoet. Ik heb met eigen ogen gezien wat onze stichting in het verleden al heeft kunnen bewerkstelligen en dat gaf me veel moed. Helaas heb ik ook gezien hoeveel scholen onze hulp nog goed kunnen gebruiken en op dat moment besefte ik me tevens hoe ontzettend belangrijk onze sponsors en donateurs zijn, want zonder hun hulp kunnen wij de kinderen in Ghana niet helpen.

Het is mooi om te ervaren, dat met een beetje hulp het verschil al zo groot kan zijn. Ik blijf, zeker na het bezoek in Ghana, mijn best doen om Wendy, Lizeth en Jolanda te helpen bij hetgeen ze al een tijd heel goed doen!

Ik draag graag bij aan ons doel; bouwen aan een goede toekomst voor de kinderen in Ghana!

Patricia van Mierlo (rechts)

Hallo ik ben Patricia van Mierlo, 43 jaar en werkzaam bij de Technische Universiteit Eindhoven als controller. Wendy is een hele goede vriendin van mij en via haar ben ik met de stichting in aanraking gekomen en geluksklaver geworden. In 2011 ben ik samen met haar meegegaan naar Ghana om de projecten te bezoeken. Tijdens deze reis heb ik zelf met eigen ogen kunnen zien en ervaren wat voor goed werk er gedaan wordt door de stichting. Ik heb toen ook onze contactpersoon Habiba mogen ontmoeten. Zij is echt een hele lieve vrouw die veel voor ons doet en regelt zodat de projecten door kunnen gaan(ze is ook onderwijzeres dus weet precies wat onze projecten nodig hebben).  Na deze reis heb ik besloten om samen met een vriend in september 2011 te gaan hardlopen voor de stichting en dat heeft een mooi bedrag opgeleverd waar ook weer goede dingen van zijn gedaan. Sindsdien ben ik ook ieder jaar met Wendy meegegaan en steeds meer betrokken geraakt. Op 13 februari 2016 vertrekken Wendy en ik weer naar Ghana om ons laatste nieuwe project te bezoeken en ook een aantal van de reeds gerealiseerde projecten. Sinds 2016 ben ik officieel lid geworden van de stichting en hoop dat we nog veel mooie dingen kunnen gaan doen samen voor de kindjes in Ghana!